Deze week kwam de groene top 100 van Trouw weer uit. Voor de tweede keer. En nu al slaat de inflatie toe. Mooipraters aan de leiding, de groene doeners vooral in de achterhoede.  Zelfs een meerderheid van de eigen Trouw lezers vinden Herman Wijffels een onterechte winnaar, volgens de poll op de website van de krant.

Natuurlijk is elke lijst bij voorbaat arbitrair, onvolledig en gekleurd door criteria en juryleden. En er zal altijd discussie over zijn.  Maar op deze lijst staan wel erg veel mensen voor wie duurzaamheid alleen maar deel uit maakt van hun formele verantwoordelijkheid.

Want waaruit blijkt de koppositie in duurzaamheid van bedrijven als DSM, Akzo of een Unilever dat openlijk het gebruik van GMO’s (genetisch gemanipuleerde organismen) steunt? Natuurlijk zijn ze met duurzaamheid bezig. Maar hun bedrijfsvoering is nog steeds fundamenteel fossiel. Dat volstaat voor ons in elk geval niet om koploper genoemd te mogen worden.

En waaruit blijkt de werkelijke invloed op duurzaamheid? Rond een forse groep op de lijst is het de laatste tijd juist erg stil als het om duurzame actie gaat. De roem uit het verleden klinkt nog na. Maar juist hier geldt dat koplopers doorlopend de lat hoger horen te leggen. Dat hoort dan ook veel nadrukkelijker in de criteria door te klinken.

Tja, en dan lees je dat Trouw ook nog gekeken heeft hoe vaak de 100 in het krantenarchief voor komen. Want ook dat telde mee. De nieuwe media hebben zich nog niet gekwalificeerd kennelijk. Kans genoeg dat zich daar nu juist de nieuwe koplopers ophouden. Maar zo blijft het wel leuke promotie voor de krant natuurlijk.

< Zurück		Weiter >