Verdoofd castreren verdooft het schuldgevoel

Het is er eindelijk door: de varkens worden niet meer onverdoofd gecastreerd.
Aardig artikel in Trouw:
Varkenshouders gaan de komende weken massaal op cursus. Ze moeten leren hoe hun varkens verdoofd te castreren
Dat moet toch anders kunnen!

Terloops wordt gemeld, dat eerst het staartje wordt gecoupeerd en daarna wordt gecastreerd. Het waarom van het couperen wordt niet genoemd. Terwijl couperen voor veel dieren (honden, schapen bijv.) al vele jaren terecht is verboden, gebeurt dit in de bio-industrie nog als iets vanzelfsprekends.
Een simpele oplossing voor de consument: stap naar de biologische slager. Dan wordt het varken niet gecoupeerd en niet gecastreerd. En is die verdoving dus ook onnodig.
Een extra stap is mooier: eet geen of minder varkensvlees. Ook lever je daarmee een mooie bijdrage aan het milieu.
Minder mestuitstoot, minder voedselproductie ten behoeve van vlees, minder bijdrage aan de klimaatcrisis.
Oh ja en heel trendy: de kredietverandering ((c) Raoul) gaat ook aan je voorbij.

De vraag is: hoe lossen we dit samen op?
Het samen oplossen vind ik een nobel en zelfs essentieel streven.
Zoek naar wat mensen bindt en niet mensen verdeelt.
In deze zaak betreft het een gedragsverandering die ik zou willen bereiken door betere voorlichting.
Zo denken veel mensen nog steeds dat vlees eten moet, liefst elke dag.
Onbekendheid met alternatieven maakt onbemind.

Het couperen heb ik als analogie genoemd.
Zelf ben ik in het bezit van een kleine kudde schapen. Deze dieren werden voorheen ook gecoupeerd.
Argumentatie was, dat de dieren anders veel mest aan de achterhand en staart kregen en vervolgens vatbaar werden voor vliegen die eieren legden in de huid van het dier.
De zogenoemde myiasis problematiek. Het bieden van alternatieven kan zorgen voor verandering van gedrag. Zorg dat de schapen geen eiwitrijk voedsel krijgen; dan hebben ze ook geen last van diarree. Selecteer op raskenmerken. Onze schapen zijn door hun zelfruiend zijn en hun kortwolligheid aanzienlijk minder interessant voor de myiasis besmetting.

Kijkend naar het castreren van varkens is de eerste vraag mijns inziens: waarom worden jaarlijks 7 miljoen varkens gecastreerd?
Met wat natte vinger werk stel ik dan dat er (inclusief de dames) 14 miljoen varkens worden geproduceerd.
Als je ziet dat per jaar per persoon 40 kilo vlees wordt gegeten, inclusief kip en rundvlees, is het niet zo gek je voor te stellen dat het grootste deel van de varkens wordt geëxporteerd.
Dus wordt in Nederland maar voor een klein deel voor eigen consumptie geproduceerd.
Verder betreft het risico van stinkend varkensvlees slechts 5% van de beren. Dat kan ook door bemonstering in het abattoir worden gemeten.

Castratie betreft vooral de beren in de intensieve veeteelt.
Biologische boeren gaan anders om met hun dieren; binnenkort stopt deze sector geheel met castreren.
Biologisch vlees is wat duurder dan "normaal" vlees.
Maar misschien moeten we biologisch als normaal en kiloslager-vlees  als abnormaal beschouwen.

Kortom:
Als mensen de moeite zouden nemen zich beter te laten informeren is een gedragsverandering zeker mogelijk.

Als campingbaas heb ik ook niet zicht op alles. Meer informatie kun je bijvoorbeeld ontlenen aan:
http://www.animalfreedom.org/paginas/informatie/varkens.html